Koncepcja pergoli bioklimatycznej wzięła swoją nazwę od bioklimatycznego podejścia do projektowania w architekturze. Podstawową ideą tego podejścia jest zapewnienie komfortu poprzez geometrię budynku, a nie urządzenia mechaniczne. System tworzy kontrolowany mikroklimat w przestrzeni poniżej, zarządzając światłem słonecznym, cieniem i przepływem powietrza.
Co oznaczają pergola bioklimatyczna i projekt bioklimatyczny?
Projektowanie bioklimatyczne to proces kształtowania przestrzeni zgodnie z danymi klimatycznymi. Kąty padania promieni słonecznych latem i zimą, dominujący kierunek wiatru, struktura opadów i poziom wilgotności – wszystkie te czynniki wpływają na projekt. Celem jest zapewnienie komfortu bez zużycia energii. Zadaszenia zewnętrzne są najbardziej konkretnym przykładem zastosowania tego podejścia, ponieważ nawet niewielka zmiana kąta nachylenia znacząco wpływa na temperaturę wewnątrz.
Równanie fizyczne kąta nachylenia lameli pergoli bioklimatycznej
Gdy lamele są całkowicie zamknięte, dach stanowi wodoodporną i zacienioną powierzchnię. Jednak gromadzące się pod nimi gorące powietrze nie może się wydostać. Gdy lamele są częściowo otwarte... efekt kominowy Proces ten się rozpoczyna: ogrzane powietrze unosi się, ucieka przez szczeliny między żebrami i jest zastępowane przez chłodne powietrze zasysane z boków. Ta naturalna cyrkulacja obniża odczuwalną temperaturę o kilka stopni.
Kąt padania światła zależy od wysokości słońca. W południe słońce znajduje się dokładnie nad horyzontem, więc nawet niewielki kąt zapewnia pełny cień, a jednocześnie wentylację. Rano i wieczorem światło pada z niższego kąta, dlatego żaluzje muszą być bardziej przysłonięte.

Znaczenie orientacji
Oś lameli systemu powinna być zaprojektowana zgodnie z elewacją, na którą jest zwrócona. Na elewacji południowej, lamele rozciągnięte wzdłuż osi wschód-zachód zapewniają bardziej równomierne zacienienie w ciągu dnia. Na elewacji zachodniej, ponieważ wieczorne słońce pada pod niewielkim kątem, sam dach nie wystarczy; konieczne jest boczne zacienienie. Na elewacji północnej problem nasłonecznienia jest minimalny; tutaj priorytetem jest ochrona przed deszczem i wiatrem.
Rola materiału
Aluminium to materiał, który szybko przewodzi ciepło. Dlatego kolor powierzchni żeberek bezpośrednio wpływa na komfort. Jasne kolory odbijają promieniowanie słoneczne i utrzymują niską temperaturę powierzchni. Chociaż ciemne kolory są preferowane ze względów estetycznych, to jednak wyraźnie się nagrzewają w letnie popołudnia. W niektórych zastosowaniach, w celu ograniczenia przenikania ciepła, stosuje się profile z piankowym wypełnieniem wewnątrz żeberek.
Ograniczenia wentylacji naturalnej
Podejście bioklimatyczne to potężne narzędzie, ale nie ma w sobie magii. W klimatach o bardzo wysokiej wilgotności sam ruch powietrza może nie zapewnić wystarczającego komfortu. Podobnie, efekt kominowy jest słaby na całkowicie zamkniętych dziedzińcach bez przepływu powietrza. W takich przypadkach system jest wspomagany wentylatorami cyrkulacyjnymi lub rozwiązaniami nawilżającymi.

Zimowe użytkowanie
W chłodniejszych miesiącach logika się odwraca. Żaluzje są całkowicie zamknięte, tworząc powierzchnię chronioną przed deszczem i śniegiem; panele boczne są osłonięte szkłem lub zasłonami, aby ograniczyć utratę ciepła. W słoneczne zimowe dni, częściowe otwarcie żaluzji pozwala na wpadanie promieni słonecznych pod niskim kątem, zapewniając pasywne ogrzewanie. To jedna z najbardziej widocznych zalet podejścia bioklimatycznego.
Energia i zrównoważony rozwój
Prawidłowo zaprojektowany system w dużej mierze eliminuje potrzebę mechanicznego chłodzenia na zewnątrz. Dla firm oznacza to zmniejszenie liczby wentylatorów i chłodnic pracujących na zewnątrz. Fakt, że aluminium jest materiałem nadającym się do recyklingu, ma również pozytywny wpływ na jego cykl życia.
Różnica w stosunku do klasycznego cieniowania
Stały ganek lub markiza są zaprojektowane do konkretnego scenariusza i zachowują się tak samo przez cały dzień. Ruchomy dach z listew dostosowuje się natomiast do zmieniających się warunków. Ta zdolność adaptacji umożliwia użytkowanie tej samej przestrzeni przez znacznie dłuższy czas. Różnica jest najbardziej zauważalna w okresach przejściowych, takich jak wiosna i jesień, kiedy warunki pogodowe zmieniają się w ciągu dnia.
Częste błędy w projektowaniu pergoli Bioclimatic
Najczęstszym niedopatrzeniem w podejściu bioklimatycznym jest traktowanie systemu wyłącznie jako konstrukcji zacieniającej. W instalacjach, w których orientacja nie jest brana pod uwagę, niezależnie od kąta ustawienia żaluzji, wieczorne słońce wpada do pomieszczenia, co prowadzi do niezadowolenia użytkowników. Rozwiązaniem w tym przypadku jest późniejsze dodanie zacienienia bocznego, co zwiększa koszty.
Drugim częstym błędem jest ustawienie dachu zbyt nisko. Niski dach wygląda wizualnie kameralnie, ale zmniejsza objętość ciepłego powietrza, osłabia efekt kominowy i tworzy duszną atmosferę pod dachem w letnie popołudnia.
Trzecim błędem jest ignorowanie czynników środowiskowych. W obszarze z wysokim murem przepływ powietrza jest jednokierunkowy i nie można zapewnić cyrkulacji. W takich przypadkach jedna strona systemu musi pozostać otwarta lub wlot powietrza musi być umieszczony niżej.
Etapy projektowania projektu
Proces rozpoczyna się od określenia orientacji obszaru i efektu cienia otaczających konstrukcji. Następnie ustala się otwór, wysokość montażu i oś listew. Ostatni krok precyzuje potrzebę zastosowania zamknięć bocznych i akcesoriów. Więcej informacji można znaleźć na odpowiednich stronach systemu. Bioklimatyczne aluminiowe systemy dachów składanych, automatyczne systemy markiz pergolowych, szklane systemy wiatrochłonne. Aby udostępnić swoje pomiary i otrzymać sugestie dotyczące modulacji: komunikacja.
Krótka ocena
Istotą koncepcji pergoli bioklimatycznych jest zapewnienie komfortu poprzez geometrię, a nie urządzenia mechaniczne. Prawidłowo dobrana orientacja, oś lameli i wysokość montażu sprawiają, że przestrzeń pod pergolą bioklimatyczną pozostaje chłodna latem i osłonięta zimą.






